Zaansedoodles Wognum

Geboren: 23 april 2025

Ouders: Filou en Donny

medium
Gewicht op 13-03-2026: 18,8 kg

voor info email info@zaansedoodles 

Algemeen:

Milo is een hele lieve en aanhankelijke hond, die graag geaaid en geknuffeld wil worden. Hij is graag bij je in de buurt en vindt het soms moeilijk, als je zonder hem de deur uit loopt. Hier wordt aan gewerkt.
Hij wil ook graag spelen en vindt achter zijn speelgoed aanhollen als wij het door de kamer gooien heel leuk. Ook zijn snuffelmat vindt hij heel leuk. Evenals rondhollen met de kleinkinderen. Hij is gek op kinderen, maar hij is ook een beetje wild en lomp op momenten, dus je moet wel op hem letten en op de kinderen.
Hij kan ook best goed zichzelf een poosje vermaken en heeft een plastic bak, waar zijn speelgoed en kauwbotten in zitten. Hij kiest hier zelf de dingen uit, waar hij op dat moment mee wil spelen.

Milo is goed zindelijk. Hij gaat vier keer per dag uit: ’s morgens rond 07.00 uur, rond 12.00 uur/13.00 uur, rond 17.00 en rond 22.00 uur. Als hij om de een of andere reden tussendoor moet, dan geeft hij dit aan door bij de tuindeur te gaan zitten. Maar dat gebeurt eigenlijk zelden.

Als hij langere tijd in zijn bench gezeten heeft, is het een goed idee om hem meteen daarna even uit te laten.

Nieuwe dingen vindt hij soms wel een beetje spannend en daar moet hij dan dus even tegen blaffen, maar hij verstopt zich niet en gaat wel op onderzoek uit.

Katten en vogels zijn iets waarop hij reageert met blaffen. Waarschijnlijk omdat ze ongevraagd en onuitgenodigd over de schutting in ‘zijn’ tuin komen. Hier moet nog aan gewerkt worden.

Milo vindt bezoek over het algemeen heel erg leuk en kan daardoor wel eens overenthousiast worden en blaffen en opspringen. Het helpt als bezoek hem negeert en om hem aan de lijn los door de kamer te laten lopen, zodat je makkelijker in kunt grijpen. Bij bezoek dat hij (goed) kent is hij soms zo enthousiast, dat hij wat urine kan laten lopen. Dit komt tegenwoordig bijna niet meer voor.

Eten:

Milo eet goed en krijgt twee keer per dag (’s morgens rond 08.00 uur en ’s avonds rond 20.00 uur) 100 gram Royal Canin puppybrokken medium. Soms iets minder brokjes en dan iets van ‘nat’ voer erdoorheen, zoals Butternutbox, Door de brok, een gekookt ei, of iets dergelijks. Of soms wat andere brokjes erdoor, want altijd alleen dezelfde brokken lijkt hij een beetje saai te vinden en dan draalt hij met eten.
Milo mag niet zo op zijn voer aanvallen. Hij zit bij zijn bak en wacht tot wij zeggen: “Ga maar.” Dit gaat heel goed.
Verder heeft hij altijd een paar kauwbotten liggen, die hij regelmatig pakt en bewerkt.

Soms krijgt hij in de middag een klein handje brokjes in de snuffelmat.
Als Milo iets extra’s te eten krijgt (stukje appel of een klein stukje kaas) doen we dit altijd in zijn voerbak, zodat hij niet leert om te bedelen, als wij iets eten.

Als wij eten loopt hij gewoon los in de kamer. Als de kleinkinderen bij ons eten, doen we Milo even in de bench om te voorkomen, dat hij gaat bedelen of ‘stofzuigen’, omdat er eten op de vloer belandt.

Slapen:

Milo slaapt goed. Meestal gaat hij ’s avonds na het laatste rondje (rond 22.00 uur) in zijn bench en dan slaapt hij daar tot ’s morgens tegen 07.00 uur.

Overdag slaapt hij waar hij neerploft in de woonkamer. Alleen als hij heel druk is en niet kan kalmeren (soms als de kleinkinderen er zijn en er druk gespeeld wordt of als er bezoek is), laten we hem soms in de bench slapen overdag om hem te ‘dwingen’ te ontspannen, zodat hij niet overprikkeld raakt.
Wel opletten, dat hij ook overdag slaapt, want anders raakt hij soms overprikkeld en weet hij niet zo goed meer wat hij met zichzelf aan moet.  

Alleen blijven:
Milo vindt het lastig, als wij vanuit de kamer de tuin in lopen en hij niet mee mag. Dan gaat hij blaffen en tegen de tuindeur aan springen. Het helpt als iemand hem dan op zijn plaats laat zitten en daar even bij hem blijft staan, zodat hij daar ook blijft. Dan is de drukte vrij snel over.

Hij kan goed een paar uur alleen thuis blijven, maar dat moet wel voorbereid worden: Een van ons gaat via de tuindeur weg en de ander blijft nog even bij Milo. De deurbel is uit (want daar reageert hij op met blaffen) en er staat een luisterboek aan op de i-pod of de radio staat aan. Milo gaat vervolgens met zijn Kong (met wat zoutloze pindakaas erin) in de bench (hij gaat er al in als hij de Kong ziet). En ik zeg: “Op het huisje passen, Milo, tot straks.” En dan ga ik door de gangdeur en de voordeur weg, want dan ziet hij me niet gaan. Dat gaat prima en hij ligt, (nadat hij de Kong heeft leeg gelikt) overwegend te slapen. We hebben een losse camera, waardoor ik online af en toe even kan kijken of het goed gaat met hem en wat hij doet.

Wandelen:

Milo vindt het heerlijk om naar buiten te gaan. We lopen meestal bij ons in de buurt of in wat wij ‘het park’ noemen. Een stukje deels aangelegde natuur met weilanden, gras, bomen en struiken. Naar de duinen en het strand vindt Milo ook fijn. In de duinen ruikt hij nog meer dat in het park en kan hij lekker snuffelen en op het strand kan hij lekker draven en achter de bal aan hollen. Hij loopt nergens los behalve op het strand en dan meestal met een lange lijn achter zich aan. Dit omdat ‘hier!’ er nog niet heel goed in zit. Al gaat hij niet heel ver weg en houdt hij meestal in de gaten waar je bent.

Hij loopt nog niet heel netjes aan de lijn. Hij kan het wel, maar is gauw afgeleid door allerlei interessants: andere honden, andere mensen, fietsen, brommers, auto’s, enz. Soms negeert hij het, maar hij kan er ook ineens op af willen.

Trainen:

Milo vindt het leuk, als je met hem bezig bent. Hij is best slim en wil graag dingen leren. Omdat hij van eten houdt, gebruiken wij hier brokjes bij (andere dan zijn voer, want dat houdt het een beetje interessant voor hem).
We hebben basistraining met hem gedaan met een trainer die aan huis kwam bij ons. Hij beheerst zit, wachten, wachten bij zijn voerbak tot hij mag eten, af. Verder zijn we bezig met wachten bij de deur (zodat hij niet naar buiten vliegt, zodra de deur open gaat), niet meer reageren op de bel, zit en wachten bij oversteken (zodat hij niet de per ongeluk weg overvliegt) en ‘hier’.

Laag weet hij (soms) ook: Hij mag hier bijvoorbeeld niet op de bank, maar wil wel graag bij je zijn, dus klautert hij soms nogal opdringerig tegen je op. Als je dan je handen voor je gezicht doet en ‘laag’ zegt, gaat hij naar beneden en bij je vandaan.  

‘Terug’ weet hij ook. Soms loopt hij me achterna, als ik naar de wc ga en het liefst wil hij dan mee naar binnen en dat probeert hij dan ook, als ik de deur op een kier laat staan. Als hij zich dan naar binnen wurmt en je zegt ‘terug’ gaat hij een paar stappen terug en dan op de gang liggen wachten.

Vachtverzorging:

Milo moet toch wel twee keer in de week geborsteld worden. Wij doen dit nog met de ‘mensenborstel’, want hij vindt de dure hondenborstel niet zo lekker. Maar daar zijn we hem wel aan aan het laten wennen. Een keer borstelen en een keer met de waterblazer kan ook, maar ook daar is Milo nog niet echt aan gewend.

Hij vindt borstelen niet echt heel leuk, maar laat het wel toe.

Verder gaat Milo één keer per acht à negen weken naar de trimmer. De dag ervoor doen wij hem zelf in bad, want anders duurt de sessie bij de trimmer nog langer (duurt nu rond de twee uur). Dit doen we bij tuincentrum Ranzijn, want die hebben een soort hondenwasstraat. Ergens middenin die acht à negen weken gaat hij nog een keer in bad.

Ook dit vindt hij niet heel geweldig (hoewel hij kwispelend en enthousiast Ranzijn binnenloopt), maar laat het zich zonder gedoe aanleunen.

Vaccinaties enzo:

Milo is volledig gevaccineerd, behalve tegen rabies. Hij moet in juli 2026 voor een herhaling van de vaccinaties.

Hij krijgt iedere maand vlooiendruppels (Stronghold 10,1 – 20 kg). Die geef ik op de 23^ste van de maand, want dan kan ik het goed onthouden (zijn geboortedag).

Een keer in de drie maanden krijgt hij ook een wormenkuur (Milbemax 1 kauwtablet). Die vindt hij niet lekker… De volgende keer is in april.

Op 13 maart jl. is Milo chemisch gecastreerd voor zes maanden (Suprelorin 4,7 mg). Het schijnt een week of vier tot zes te duren voor dat dat merkbaar is.